Vrouwen, carriere en deeltijdbanen

Ik zie, ik zie een levendige discussie in de on-line en off-line media over vrouwen en carriere. Heleen Mees, columniste bij het NRC, vindt dat hoogopgeleide vrouwen minder in deeltijdbanen moeten werken "want het is zo zonde van hun opleiding". Ik zag haar dit zeggen in Goedemorgen Nederland op 23 april j.l. (video deel 1, van 12.13 tot 15.34 min.) In een interview in Intermediair zei ze: "Je vult je leven niet met het krijgen van kinderen. En vrouwen die hun bestaansrecht willen ontlenen aan het krijgen van kinderen, moeten er dan op zijn minst ook tien baren." Haar NRC-colums zij nnu gebundeld in het boek "Weg met het deeltijdfeminisme!".
Sharon Dijksma, nu staatssecretaris OC&W, zei een jaar geleden, toen ze nog Tweedekamerlid voor de PvdA, dat hoogopgeleide vrouwen een deel van de kosten van hun opleiding terugbetalen, als ze na hun studie niet kiezen voor een baan. Dit voorstel kreeg toen veel kritiek.
Veel deeltijdwerkende moeders vallen nu over Heleen Mees heen. Ze zijn blij dat ze in dit land de keuze hebben. Een reactie: "Ik hoef/mag mij als vrouw door NIEMAND iets laten voorschrijven, behalve door Heleen Mees. Ik MOET fulltime werken en ALS ik fulltime moeder wil zijn MOET ik MINSTENS 10 kinderen krijgen."

Bij de maillist Vrouwelijke Ondernemers van Women on the Web werd de discussie levendig gevoerd: Moet je als vrouw ambitie hebben? En mag je als Nederlander ambitie hebben? Mag je zelf bepalen hoeveel je werkt? Wanneer wordt 4 dagen werken voor mannen geaccepteerd? Wat is succesvol? Wat is ambitie?
De termen succes en ambitie lijken vooral in harde euro's te worden gemeten, terwijl voor veel vrouwen geldt dat ze zichzelf succesvol noemen als ze:
- leuk werk hebben én
- hun tijd goed kunnen verdelen over werk en priveleven én
- tijd over houden voor zichzelf én
- zich blijven ontwikkelen
Maar daarmee halen ze niet de traditionele statistieken over succesvol zijn...

Sommige mannen werken zich over de kop werken in de ratrace en verwaarlozen daarbij vrouw en kinderen met vaak een scheiding als resultaat. Dit heet dan succesvol. Na hun vijftigste komen ze dan tot inzicht, inkeer en gaan ze een managementboek schrijven over hoe het wel moet. Een voorbeeld hiervan is "En nu laat ik m'n baard staan" van Leen Zevenbergen. het is managementboek van het jaar 2007, maar in ik vind het een onsamenhangend boek rondom de termen creatief ondernemen en sprankelen inspireren, gelardeerd met memoires van een man die jarenlang alleen oog had voor hard werken.
De meeste vrouwen zullen nooit zo'n boek schrijven, omdat ze dat inzicht altijd al hadden en een dergelijke situatie dus voorkomen hebben. Ik zeg "voorkomen is beter dan genezen", maar de manlijke maatschappij heeft veel bewondering voor iemand als Leen Zevenbergen.

Ik wil even ingaan op "in deeltijd werken is zo zonde van je opleiding". Zonde voor de persoon zelf of voor de overheid? De persoon mag het natuurlijk helemaal zelf weten en Heleen Mees gaat niet over het levensgeluk van de betreffende in deeltijd werkende vrouw. Blijft over de overheid. Maar kan en wil een overheid uit economische overwegingen zo'n uitgangspunt hanteren? Even een gedachtenoefening:
Wie een opleiding volgt, verplicht is deze bedrijfeconomisch te benutten.
of misschien
Wie een gesubsidieerde opleiding volgt, is verplicht deze bedrijfeconomisch te benutten.
of misschien
Wie een gesubsidieerde hogere opleiding volgt, is verplicht deze bedrijfeconomisch te benutten.
of misschien
Wie een gesubsidieerde hogere opleiding volgt, is verplicht deze minimaal x jaar (bijv. 30) bedrijfeconomisch te benutten.

Stel, we kiezen dat laatste. Dan mag die vrouw toch rustig een paar jaar in deeltijd gaan werken en daarna weer full-time aan de slag? En de man die op zijn 55-ste willen gaan rentenieren, mag dat dan ook niet, want hij heeft zijn opleiding nog niet 30 jaar benut.
Beetje raar, he?
Zullen we de vrouw en man zelf laten kiezen wat ze willen? Maar faciliteiten bieden om werk en zorg voor beide partners beter combineerbaar te maken?

De verbouwingscoördinator

Ik zie, ik zie heel veel mensen om me heen verbouwen. Dertigers met drukke banen, vaak ook nog met kleine kinderen die iets willen verbouwen aan hun huis. Meestal zijn ze hoogopgeleid en hebben ze zelf een kantoorbaan en van verbouwen geen verstand. De leveranciers zijn of officiele aannemersbedrijven, of, steeds vaker, kleine zelfstandigen die met een netwerk van mannetjes werken. Er is meestal sprake van een klein cultuurverschil tussen beide partijen. Als drukke dertiger moet je dus eerst aannemers of mannetjes benaderen, bijv. via www.ikzoekeenmannetje.nl, dan overdag thuis zijn om de verschillende heren te ontvangen en vervolgens hun offertes beoordelen terwijl je er zelf geen verstand van hebt. Soms is er een vader of schoonvader die wat deskundiger is op dit gebied, maar vaak heb je alleen je eigen gezonde verstand. Er zijn natuurlijk keurmerken, maar in de praktijk werken er veel ongekeurmerkte ZZP-ers. En als leek is het soms lastig of kaf van koren te onderscheiden.
Dus maak je je zorgen.
Over zijn inzet, die je niet kunt controleren omdat je zelf niet thuis bent;
Over de prijs, waar je niet over kunt onderhandelen omdat je geen idee hebt van de complexiteit van zijn werk;
Over de kwaliteit van zijn werk die je niet kunt beoordelen omdat je er geen verstand van hebt.
Over de communicatie; jij zou misschien graag per email op de hoogte gebracht willen worden van de vorderingen, de aannemer heeft alleen vroeg in de ochtend tijd voor je.
Over de opleverdatum. Er zitten bij een verbouwing altijd dingen tegen, die niemands fout zijn, omdat ze in het planningsfase niet bekend waren. Als de planning uitloopt, kan dat knellen met een volgende klant.
Over de relatie. Je moet soms streng zijn, maar ook niet té, want je wilt niet dat je ZZP-er ergens halverwege de verbouwing het bijltje er bij neergooit of naar een andere klant gaat.
Veel GEDOE dus.

Ik zie ook dat in een ander belangrijk proces waarin je je vaak een leek voelt, je je kunt laten bijstaan. Bij het aan- en verkopen van huizen, kun je een makelaar inschakelen. Dit is een adviseur die particulieren bijstaat in een belangrijk proces waar ze geen verstand van hebben. Hij levert vooral deskundigheid (de makelaar beoordeelt de kwaliteit van huizen die je wilt bezichtigen) en gemak (de makelaar toont je huis aan kijkers terwijl jij aan het werk bent).
En bij een ander belangrijk proces in je leven, trouwen, bestaat de weddingplanner. Ook iemand die deskundigheid en gemak verkoopt.

Waarom bestaat er dan geen verbouwingsmanager/planner/coördinator? Iemand die je als particlier kan inhuren, die aan jouw kant staat en die het volgende voor je doet:
- een uitgebreide intakegesprek over je wensen waarin bijv. ook je kwaliteitscriteria aan bod komen (is een hoog afwerkingsniveau gewenst of is goed goed genoeg?)
- de partijen zoeken
- de offertes beoordelen
- eventueel onderhandelen over de prijs
- de communicatie met de bouwmannen doet, maar dat vertaalt naar jouw taal
- in je huis is als het moet, terwijl jij werkt
- je op door jouw gewenste tijden en via het door jou gewenste kanaal op de hoogte houdt
- de kwaliteit beoordeelt
- de planning in de gaten houdt

Dus eigenlijk als grote projectleiders of bouwadviesbureau's bij nieuwbouw, maar dan in het klein en voor de particulier. Wie voelt hiervoor? Ik kom af en toe een vrouw tegen die verstand heeft van klussen en bouwen en stel dit concept dan voor. Ik denk namelijk dat vrouwen hier heel goed in zouden zijn, mits ze de "taal" van de bouwwereld spreken. Per klus valt er zeker 2.000 tot 4.000 euro te verdienen; voor dat geld is de klant immers van een hoop gedoe af. En als die dertigers tevreden zijn en de persoon aanbevelen aan hun vrienden, zijn de klanten niet aan te slepen, schat ik zo in.

Ik heb natuurlijk even gegooglet en vindt het volgende:
verbouwingscoordinator: 1 niet relevante hit
verbouwingsmanager: 1 niet relevante hit
verbouwingsplanner: 1 niet vindbare hit
bouwcoordinator: 26.300 hits, maar vaak gericht op het onderwijs of op nieuwbouwprojecten
bouwmanager: 1.010 hits, allemaal gericht op nieuwbouwprojecten of op zakelijke verbouwingen
bouwplanner: 174 hits, gericht op nieuwbouw of op een planningstool
bouwprojectleider: 26 hits, allemaal gericht op nieuwbouw

Ook vind ik:
www.bouwgarant.nl - de verbouwsite van Nederland met o.a tijdschrift het VerBOUWblad
www.debouwplanner.nl - waar je een kort rapport kunt opvragen "dat u mogelijk veel slapeloze nachten en vele euro’s kan besparen".
www.bouwdokter.info - "aannemer, ontwerper, leverancier van ideeën, spullenbaas en inspirator".

Maar dus nog niet wat ik hierboven beschrijf. Zou het al in Amerika bestaan? Daar komt immers ook de wedding planner vandaan...